Gdy już nie było w zasięgu moich rączek nic co wymagało zbadania ruszyłem w świat , na początku trochę nieporadnie pieszo , konno a wreszcie przesiadłem się do samochodu (co znacznie przyśpieszyło procesy poznawcze) .

To słodkie bobo przyszło na świat 8-go stycznia 1969 roku  , dziś choć trochę wyrosłem bo lubię dobrze zjeść to nadal jestem słodki , może dlatego iż od słodyczy nie stronię .
I pewnie myślicie , że taki obżartuch to musi być pulchniutki jak podusia - niestety jesteście w błędzie życie działa jak niezwykle skuteczna terapia odchudzająca , nie pozwala nabrać ciała .

Moje drobne rączki bardzo wcześnie wykazywały zdolności manualne i nie miało znaczenia , czy był to zegarek , radyjko czy też jakaś inna tajemnica , którą należało poznać w najdrobniejszym szczególe .

I właśnie wtedy zrozumiałem , że samochody będą moją pasjom , ale nie myślałem jeszcze iż stanom się sposobem na zarabianie pieniędzy .
Pierwsza moja bryka była ciut przymała , ale czego można było się spodziewać po masowej produkcji .


Za to druga była już robiona specjalnie pod moje zamówienie , śliczny czerwony lakier , duży bagażnik i potężny napęd szfajfusowy o niezwykłej sprawności ( do dziś naukowcy nie opracowali nic lepszego , no może z wyjątkiem napędu owsianego o który też się otarłem ).

Pamiętacie Misia , starsi pewnie pamiętają ?
To prawdziwy przyjaciel , który był zawsze gdy był potrzebny , nastawił uszko i nie dyskutował o wyższości jednego nad drugim .
Dziś w dobie wszechobecnej elektroniki i pędzącego świata zapominamy co winno być dla nas najważniejsze .
Aż się boje jak przyszłe pokolenia potraktują nas „ wapniaków ” za to że nie poświęcamy im czasu na wpajanie wartości a uczymy je konsumpcjonizmu .
Zamiast iść z dzieckiem na spacer podrzucamy mu nową grę albo film na DVD , wszystko po to by mieć święty spokój a potem oburzamy się , że małolat nie ustąpi nam miejsca w autobusie albo „ obrzuci nas mięsem ” .

Ludzie KOCHAJMY MISIE , nie dajmy się zwariować !